Waarom wordt burn-out niet begrepen?

Een burn-out is niet aan te tonen, anders dat de lijder eraan dat aangeeft, maar het kan medisch gezien NIET aangetoond worden… Daar zit het nu net…

Een gebroken been overtuigt zeer en is niet voor misverstand vatbaar… Burn-out zie je niet en kun je niet aantonen, vandaar dat er al snel een minachting bij zit bij anderen…

Omdat mensen de ‘zwakheden’ van anderen niet begrijpen totdat ze er zelf tegenaan lopen.
Zoals een hoop ziektes als ingebeeld worden afgedaan. Er pas enig begrip komt als er officiële erkenning is.

Dat geldt zowel voor mensen onderling als artsen tegenover patiënten.

Soms moet je eerst zelf iets meemaken om te kunnen onderkennen dat ieder mens een breekpunt heeft.

Ik maak het bijna dagelijks van dichtbij mee.
Probleem is dat mensen aan iemand met burn out niet kunnen zien er iets grondig mis is, geen mooi gips, pleisters of duidelijke laboratorium uitslagen.
Zelfde geldt voor CVS e.d.

Er wordt wel onderzoek gedaan naar fysiologische indicaties. Er zijn wel wat aanwijzingen, maar die zijn niet eenduidig, laat staan dat er consensus over bestaat.

Omdat het iets heel ontastbaars is voor mensen en je er ook heel makkelijk mee kunt sjoemelen. En dat zorgt ervoor dat mensen er wantrouwend tegenover staan.

Burn-out is een synoniem voor Sabatical als je het mij vraagt.