Vanuit niets iets maken kan niet, hoe is het eertse iets er dan gekomen?

Dat van niets iets maken niet kan is een gedachtefout. Als je aanneemt dat dat niet kan, kun je nooit verklaren hoe het eerste iets ontstaan is. Daarom moet je die aanname loslaten. Stel nu dat je wel van niets iets kunt maken?

Een gemakkelijk voorbeeld: Neem het getal nul: 0.
Dat is niets. Nu kan ik het ook schrijven als (+1) + (-1).
Nu heb ik van niets iets gemaakt. Misschien was het ook wel mogelijk uit het niets materie en antimaterie te maken.

Dit vind ik altijd een ‘eng’ onderwerp om over na te denken. Hoe is alles hier ontstaand. Een mens kan zich de eeuwigheid niet voorstellen. (Evenmin het oneindige trouwens.)

Als we uitgaan van een almachtige God die alles heeft geschapen is het makkelijk. Almachtig dus dit alles schepper kan hij ook. Maar waar komt Hij dan weer vandaan hè ...
Wanneer we uitgaan van de evolutie theorie of dat God de aarde niet heeft geschapen maar gescheiden, is het al anders. Hoe kan uit niets iets ontstaan. Dit blijft de eeuwige vraag.

Als je goed oplet, dan merk je dat het anders ligt.
Neem mijn vrouw. Die kan uit niets een slaatje en ruzie maken. Een wonder!

Als je in de Bijbel gelooft, dan weet je vast ook dat God volgens Genesis de wereld niet uit niets geschapen heeft.
De aarde was tōhû wābōhû ( תֹהוּ וָבֹהוּ‎), woest en ledig. En God scheidde het licht van het duister, en de wateren van de hemel.
Kortom, er was al van alles, maar het was een chaos. God bracht daar orde en structuur in aan.
Hoe die chaos is onstaan, daar rept de Bijbel niet over.

God schiep dag en nacht.
Het iets en het min iets vormen samen niets.
God heeft uit het niets het iets en het min-iets geschapen.
Dit is een antwoord, speciaal bedoeld voor de vraagsteller!
Van veel deeltjes bestaan antideeltjes, die elkaar opheffen als ze elkaar treffen.
Van een deeltje weet men dat nog niet, dat is het zwaartekrachtdeeltje, dat ook wel het God deeltje genoemd wordt.(Higgs-deeltje)
Dat komt omdat het zich NIET laat ontdekken, terwijl de uitwerking (de zwaartekracht) daar uit voortkomend
niet te neutraliseren is, anders dan voortdurend tegenkrachten uit te oefenen
De zwaartekracht is de meest fundamentele eigenschap van materie
God heeft door het creeren van energie-verschillen
Zijn eerste Scheppingsdaad gedaan, naar mijn opvatting.
Vandaar ook het sprongsgewijze karakter van electronenbanen in atomen en up /dowm quarks in verschillende "smaken" of "kleuren"
Ook in de planten -en dierenwereld zie je die sprongverschijnselen, echte tussenvormen vind je eigenlijk niet. Dat is voor de evolutietheorie dan ook een onneembare "hobbel", in een scheppingsdaad echter een logisch gevolg.
Je zegt ook, vanuit het niets iets maken kan niet.
De mens kan dat inderdaad niet.
God is echter niet ontworpen aan de wetten van Lavoisier
en de thermodynamica.
Die zijn pas gekomen Na de scheppingsdaad en de mens slim genoeg was om dat te begrijpen door het te constateren, Newton kreeg er een appel voor op zijn hoofd om dat te"zien" en Archimedes liet er zijn te volle badkuip voor overstromen toen hij er in stapte.
Pas na "er zij licht" zei de ontdekkende mens Eureka.( ik heb het antwoord/de oplossing gevonden).

Hij heeft dus gevonden wat God geschapen had, naast wat zichtbaar en tastbaar is de wetmatigheiden in de natuur (kunde).
Schepping veroorzaakt structuur, hoe ingewikkelder de structuur, hoe groter de scheppingsdaad op intellectueel niveau.
Ook de lichtsnelheid is pas Na de scheppingsdaad ontstaan, zelfs uitgaand van de Big Bang overschreed de
pre-materie de lichtsnelheid met een onnoemelijke factor.
Dat houdt men voor onmogelijk.
Omdat God (de scheppende) Geest is, is Hij niet onderworpen aan materie en daaraan klevende beperking,
zolang wij hier leven zijn we dat ten dele, lichamelijk wel maar geestelijk niet.
Als je alles zou reduceren tot het meest kernachtige, zul je zien dat alles (ook materie) uit trillingen bestaat.
Dat zal je niet beseffen als je met een hamer op je duim slaat…..

Als je dan toch in de Bijbel gelooft dan moet je die maar eens goed lezen. Of God vragen. Want hij heeft nou echt van niets iets gemaakt!

Er is nooit bewezen dat er niet iets was. Tevens is er nooit bewezen dat je vanuit het niets niet iets kunt maken.

Als je de bijbel leest, dan is er altijd wel een eenvoudige oplossing. Zo en god schiep de bladiedeblabla…. zo weer een probleem opgelost. Ja, makkelijk hoor zo’n geloof. Overal een simpele oplossing voor.

Je hebt al alle mogelijke antwoorden gehad zie ik. Het is nogal abstract, en het hangt er van af wat je gelooft/wil geloven. De religie, de wetenschap, het ongrijpbare.

De wetenschappelijke theorie is dat er eerst alleen "energie" was, de materie is daar (volgens E=Mc2) uit voortgekomen. Anderen geloven dat er daarom anti-materie (tegenmaterie) is, zodat het weer energie wordt als dit elkaar tegenkomt. Vooral voor dat laatste is weer een "geloof" op zich. Waar die energie dan vandaan moet komen, is weer een mooie andere vraag.

God zou de wereld hebben geschapen, maar wie heeft God dan geschapen? Religiezen hebben mij altijd verfoeid, want dat mocht je niet vragen! Ja, dan vind ik het scheppingsverhaal ook te mooi om zomaar aan te nemen, maar anderen hebben er steun aan, en dat vind ik prima.

Mij is duidelijk dat er nooit "niets" is geweest. Er is ook geen "begin" van de tijd, alleen een begin van "ons" heelal. Er is geen eind aan de ruimte, dat gaat eindeloos verder. Dit soort dingen kunnen wij in onze (drie) dimensies niet bevatten. Die extra dimensies zijn er misschien wel (of niet), waardoor we het ook niet kunnen weten nog snappen.

De religie is mooi voor het verhalen, de wetenschap mooi voor het technisch verklaren, maar het ongrijpbare moeten we wellicht gewoon lekker ongrijpbaar laten, net als het wiskundige getal oneindig, dat net zo goed bestaat als oneindig+1 of eineindig*oneindig.

Om ’‘niets’‘ te begrijpen moet je eerst ’‘iets’‘ ervaren..
Want ookal ervaar je ’‘niets’‘ je zou het nooit kunnen bestempelen als ’‘niets’‘ omdat je ’‘iets’‘ niet kent..Dus zodoende kan je zeggen dat ’‘niets’‘ dan je alles is..alles wat je kent…

Ervaring is in die zin dan..je eerste teken van leven..
Want dat wat je niet kent..leeft niet..[voor jou]
En wat je ervaart…leeft…

Voorbeeld..

Wit kan je nooit ervaren als wit..als je zwart niet kent..
Zodra je zwart kent weet je wat wit is…
Dus zonder zwart ervaar je geen wit…en visa versa..

Dus voor ’‘niets’‘ heb je ’‘iets’‘ nodig..en andersom

De grap is dus..op jouw vraag kan je 2 antwoorden geven…’‘nee dat kan niet’‘...en ’‘ja dat kan’‘
Nee het kan niet…als je ’‘iets’‘ niet wilt ervaren
En ja het kan.. als je ’‘niets’‘ wilt ervaren..en daarvoor heb je…juist..’‘iets’‘ nodig..

En zo kan je doorgaan op deze vraag..
Want er zijn zoveel verschillende invalshoeken..
Als je de vraag stelt..’‘Vanuit iets niets maken kan dat?’‘
Of..’‘Hoe is het eerste iets gekomen?’‘
Zou je makkelijker een antwoord vinden[of niet]
Dan 2 in 1 ...

Ik hoop dat je hier wat aan heb…